Mijn eerste ervaringen in de psychiatrie
Welkom. Ik ben Mario.
Ik ben Mario van Dam, 49 jaar en ervaringsdeskundige in Woerden. Het leven heeft mij langs mooie momenten en diepe dalen geleid. Ik weet hoe het voelt om jezelf kwijt te raken en hoe belangrijk het is als iemand echt naar je luistert.
Wat ik heb meegemaakt, neem ik mee in mijn werk bij Enik Recovery College. Ik wil ruimte maken voor gesprekken waarin je niet hoeft te doen alsof het goed gaat. Waar kwetsbaarheid geen zwakte is, maar een begin van verbinding.
Van overleven naar verbinden
Op deze website schrijf ik over psychische kwetsbaarheid, herstel, liefde en de zoektocht naar wie je bent achter alle verwachtingen. Soms zacht, soms kritisch. Altijd vanuit mijn eigen ervaring.
Lees gerust verder. Misschien vind je hier woorden voor iets wat je zelf al langer voelt.
Blogs en columns
Dodelijke zorg
Wanneer iemand psychisch ziek wordt, zou de zorg een veilige plek moeten zijn. Een plek waar iemand wordt gezien, gehoord en geholpen om zijn leven weer op te bouwen. Maar voor veel mensen in de psychiatrie voelt de werkelijkheid anders. Zij belanden in een systeem van wachtlijsten, personeelstekorten, protocollen, doorverwijzingen en steeds kortere behandeltrajecten. En ondertussen wordt er van hen verwacht dat ze zichzelf staande houden.
How Do I Heal ?
How Do I Heal ?
Je kunt je goed voelen en toch verdriet hebben
De angst om weer onzichtbaar te worden
Er zit iets in mij dat zo graag gezien wil worden.
Je kan alleen het licht vinden als je het donker hebt gezien
Er zijn zinnen die je leest en weer vergeet.En er zijn zinnen die ergens blijven hangen. Niet in je hoofd, maar dieper. In je lichaam. In je ervaring.
Trigger alert. De spiegel zonder filter
Soms zit een trigger in iets ogenschijnlijk kleins.Een impuls. Een moment. Een beslissing die nauwelijks betekenis lijkt te hebben.
Van Overleven naar Ontdekken
Ik ben Mario. Een man van 48.
De grap die geen grap was
Soms zit een trigger niet in een groot drama, maar in een paar achteloos uitgesproken woorden.
De dans van het pantser
Hechting. Voor sommigen klinkt het als iets vanzelfsprekends, iets wat je gewoon ‘doet’. Maar voor velen van ons is het een levensgroot dilemma. We lopen rond met een onzichtbaar harnas. Een pantser dat we steentje voor steentje, jaar na jaar, zorgvuldig hebben opgebouwd.
Je was nooit het probleem
Soms komt het ineens naar boven. Misschien door een goed gesprek, misschien door een moment van stilte. Ineens zie je hoe vaak je dat kwetsbare stukje in jezelf – je innerlijk kind – eigenlijk in de steek hebt gelaten. Niet omdat je dat wilde, maar omdat je jarenlang het gevoel had dat jíj het probleem was.